سخنرانى [ در جمع خانواده شهدا و اقشار مختلف مردم ( امتحانات الهى ) ]
زمان : 7 دى 1359 / 20 صفر 1401
مكان : تهران ، جماران
موضوع : امتحانات الهى در زندگى انسان و بيان بزرگترين آنها
حضار : خانوادههاى شهداى دزفول ، جمعى از اهالى خرمآباد ، پل دختر و كوهدشتِ لرستان به همراه روحانيون منطقه و نمايندهء مَلاوى در مجلس شوراى اسلامى و كودكان موسويّهء تهران
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
ملازم بودن وجود انسان با امتحان
بعضى وقتها انسان متحير است كه با اين منظرههايى كه مواجه است چه بگويد . من الآن در مقابلم عكسهايى از شهدا مىبينم ، و در آن تابلو نوشته بود كه خانوادههاى شهداى دزفول آمدهاند و جمعى هم از عشاير محترم خرمآباد و از اهالى خرمآباد آمدهاند ، و در آن كنار هم كودكان موسويهء تهران آمدهاند . و با ديدن اين منظرهها چه بايد بگوييم ؟ انسان در اين دنيا ، هر انسانى كه باشد از انسانهاى بزرگ - مثل انبيا و اوليا - تا هر جا كه برسد ، مورد امتحان است . امتحان ملازم با وجود انسان است و هيچ انسانى بدون امتحان نخواهد در اين عالم زيست كند . گاهى امتحان به خوف ، به جوع ، به نقص در اموال و انْفُس ، به نقص در ثمرات و امثال اينهاست ، كه الآن در مراكزى كه جنگزده است بسيارى از اينها تحقق دارد . و اين يك امتحانى است كه از شما آقايان كه در دزفول و در اهواز و سوسنگرد و ساير محالّى كه مورد تعدى كفار شده است واقع شدهايد . اين يك امتحانى است الهى براى آزمايش ما و شما . گاهى امنيت مورد آزمايش است . انسان را گاهى به ناامنى و خوف امتحان مىكنند و گاهى به امنيت و اطمينان ، گاهى به نقص در ثمرات و انفس . جوانها را از انسان مىگيرند ، برادرها را مىگيرند ، و بچهها و زنها را به اين راه امتحان مىكنند . و گاهى به زياد كردن ثمرات ، زياد كردن اموال ، توسعه دادن و امنيت اعطا كردن امتحان مىكند . بشر در امتحان واقع است . با ادعاى اينكه من مؤمن هستم رها