صحبت مىكند . آن روز هم كه بيرق اسلام باشد براى او صحبت مىكند . اينها يك مبنايى ندارد بسياريشان . اين طورى هستند . يك مبنايى ندارد روى آن مبنا يك كارى بكند . و اين قشرشان كه توجه به مسائل ممكن بود پيدا بكنند ، اينها توجه اين جورى بود وضعشان .
قشرهاى ديگر هر كسى مشغول كار خودش بود . كاسب كسب مىكرد . زارع زراعت مىكرد . همه چيزشان را هم كه مىبردند هى مىگفتند خوب آقا فرض كن ، اينكه توجه مىكرد ، مىگفت ما چه بكنيم نمىتوانيم . اكثراً هم توجه نداشتند به اين مسائل . اين يك دست غيبى الهى بود كه اين ملت را از آن حال رخوت ، از آن حال سستى ، از آن حال بيخبرى برگرداند به يك حال خبردارى ؛ همه مجهز شدند . نمىشود كه بدون تأييد الهى يك همچو توسعهاى پيدا بكند يك مسأله . همه جا مىرفتى مىديدى يك مطلب مىگويند كه ما جمهورى اسلامى مىخواهيم : نه شرقى ، نه غربى ، جمهورى اسلامى ، آزادى ، استقلال ، جمهورى اسلامى . اين يك مسألهاى نبود كه بشود يك نفر آدم ، ده نفر آدم ، صد نفر آدم ، كار را انجام بدهند . يك مسأله بود الهى و انجام گرفت . به طورى كه تمام قشرهاى ملت با هم يكصدا شدند . با آن يك صدا هم پيش بردند . و ما مادامى كه اين نهضت را نگهش داريم ، حفظش كنيم پيروز هستيم . و ما اميدواريم كه حفظ بشود .
نجات كشتى انقلاب ، وظيفه همگانى
توجه داشته باشيد به اينكه امروز روزى نيست كه ما و شما و ملت ما و همه توجه به گرفتارى خودشان ؛ گرفتارى شخصى ، داشته باشند . يك روزى كه يك گرفتارى براى اسلام دارد پيش مىآيد ، يك گرفتارى براى كشور دارد پيش مىآيد ، در معرض اين است كه مفسدها افساد بكنند و بخورند اين كشور را . برگردانند به حال ديگر ، كه همه چيزمان از بين برود ، روز اين نيست كه ما بنشينيم بگويم كه حقوقم كم است . خانهام چه جورى است . الآن روز اين نيست . بايد الآن ما اين كشتى كه از همه اطراف موجهاى بسيار خطرناك به آن متوجه است ، ما بايد ننشينيم حالا كه ، همان نظير خود كشتى ، حالا اگر چه يك عدهاى در كشتى بودند و كشتى افتاد به خطر غرق ، آن وقت اينها بنشينند بگويند كه