سخنرانى [ در جمع فرمانداران دربارهء ويژگيهاى سران حكومت اسلامى ]
زمان : 26 تير 1358 / 22 شعبان 1399
مكان : قم
موضوع : ويژگيهاى سران حكومت اسلامى
حضار : فرمانداران سراسر كشور و معاون وزير كشور - پاسداران سپيددشت - كودكان مكتب سرود .
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
در حكومت اسلامى ، فرمانفرمايى و فرمانبرى نيست
از جمله تحولاتى كه بايد بشود و شما آقايان بايد كوشش كنيد ، اين است كه به اين كلمهء « فرماندار » مغرور نشويد كه شما فرمانداريد . اين كلمهء فرماندار ، مال وقتى است كه فرمان باشد و فرمانبر باشد ، و برادرى نباشد و طبقهاى طاغوتى باشد ، مردم ديگر فرمانبردار آنها ، در صورتى كه در اسلام مطرح نيست . آنهايى كه سرتاسر كشور اسلامى را اداره مىكردند ، آن هم آن كشورى كه از حجاز تا مصر ، آفريقا ، عراق ، ايران و همهء اين ممالك اسلامى كه مىبينيد ، اروپا هم يك مقدارىاش تحت فرمان بود ، مع ذلك اين طور نبود كه معاملاتشان با رعيت ، معاملهء فرمانفرما و فرمانبر باشد . خود رسول اكرم - صلى اللَّه عليه و آله و سلم - وضعشان با مردم مثل يكى از سايرين بود ، يكى از اشخاص بود . نه يك منزل فرمانفرمايى داشتند و نه در محافل كه بودند يك امتيازى بود كه مردم ببينند كه اين بالا نشستن است و پايين نشستن ، اين مسائل مطرح نبود . بعضى از اين عربها كه از خارج مىآمدند و وارد مسجد مىشدند ، پيغمبر را با سايرين نشسته بودند ، وضع جورى بود كه نمىشناختند كه خوب ، كدام يكى پيغمبر است و كدام يكى اصحاب ، مىپرسيدند كه كدام يكىتان هستى ؟ براى اينكه وضع نشستن دَور بود و حتى حالا شما اينجا مىبينيد كه يك پتو اينجا انداختهاند و يك اشخاصى هم اين طورى نشستهاند ، كه اگر يكى از خارج بيايد يك امتيازى قائل مىشود ، نبود . حضرت امير - سلام اللَّه عليه -