را مىكنيم . اما وقتى بنا شد كه ما با انسجام اين جمعيتها با هم پيش برديم ؛ تا اينجا رسانديم ؛ انسجام گروهها با هم ؛ همه با هم فشرده شدند . يعنى دانشگاهى نگفت من جدا هستم از روحانى ؛ روحانى هم نگفت من جدا هستم از دانشگاهى ؛ آن هم نگفت من از حزب و حزب از جبهه و جبهه از كذا . اين حرفها آن وقت مطرح نبود . چون مطرح نبود و امر هم الهى بود و همه هم اسلام را مىخواستند ، همه هم متنفر از اين ظلمها و اين ظَلَمه بودند ، از اين جهت پيش برديم . حالا كه به اينجا رسيديم ، اين خطر آمده است در كار كه حالا هى اظهار وجود ! يك گروهى به يك اسمى اظهار وجود ؛ يك گروه ديگر آنجا به اسمى . همين طور گروه گروه دارند مىشوند و آن انسجام را دارند از دست مىدهند . اگر اين انسجامى كه بود ما از دست بدهيم ، اگر دانشگاه جدا بشود از روحانيت ، روحانيت جدا بشود از دانشگاه ، هر دو جدا بشوند از مردم ديگر ، احزاب احزاب مختلف متشتت - كه مع الأسف هر كدام با ديگرى بدند ، اگر اين معنا بشود ما خوف اين معنا را داريم كه نهضت ما نرسد به آن ثمرهاى كه بايد برسد ؛ و دانشگاه شما هم نرسد به آن معنايى كه دلتان مىخواهد ؛ و مدارس ما هم نرسد به آن معنايى كه دلمان مىخواهد .
حكومت ايده آل اسلامى
آن چيزى كه الآن همهء ما بايد دنبال آن باشيم و جديت داشته باشيم اين است كه شما در دانشگاه و ما در مدرسهها و آقايان در شهرها و همه در همه جا مردم را دعوت كنند به وحدت كلمه و اينكه از اين تشتت دست بردارند . با وحدت كلمه و توجه به اينكه ما همه يك جمهورى اسلامىِ عدل مىخواهيم ، يك حكومت اسلامى عدل مىخواهيم ، يك حكومتى كه همه آزاد فكر كنند ، آزاد نظر بدهند - عرض مىكنم - آزاد عمل بكنند ، استقلال داشته باشند در همه چيز . ما يك همچو [ حكومتى ] را مىخواهيم درست بكنيم . تا اين وحدت كلمه نباشد ، تا اينكه همين معنايى كه اين سد را شكست محفوظ نگه نداشته باشيم ، نمىتوانيم به آن مطلب برسيم . و من الآن خوف اين معنا را دارم كه اين تشتتهايى كه گمان هم ندارم كه همين طور بيخودى شده باشد ، من خوف اين را دارم كه