] از حالا كه اين مسائل نيست . مسأله نداشتن برق و نداشتن آب و نداشتن راه و نداشتن بهدارى و نداشتن همه چيز ، اينها از امورى است كه در رژيم سابق بوده است ؛ و حالا از رژيم سابق ارث رسيده . حالا چند ماه است كه الآن انقلاب هست و [ در ] انقلاب ما هستيم . الآن پنج ماه است ، چهار ماه و نيم است ، كه اينها رفتهاند ، اين دزدها رفتهاند ، و هر چه هم ايران داشته برداشتهاند و رفتهاند . هر چه مىتوانستند حمل كردهاند ؛ و هر چه را هم نمىتوانستند قرض كردهاند از بانكها و بانكها را چاپيدهاند و رفتهاند . و الآن هم مانده است گردن دولت كه بايد مال بانكها را بدهد . ما حالا قريب پنج ماه است كه از دست اين چپاولگرها نجات پيدا كردهايم و يك مملكتى به دست دولت آمده است ، به دست ملت آمده است ، كه هيچ چيز ندارد . اقتصادش ورشكسته است . فرهنگش عقب مانده است . مناطق ايران از مركز گرفته تا آخر ، الا بعض مراكز ، باقيش مردم از همهء آثار تمدن محرومند . و حالا هم بعد از اينكه يك آزادى پيدا شده است و آن زورها و فشارها برداشته شده است ، يك عدهاى ريختهاند توى مردم و به عناوين مختلف چپاولگرى مىكنند ؛ يا شلوغكارى مىكنند . چه آنهايى كه انحرافات مسلكى دارند ؛ و چه آنهايى كه انحراف مسلكى ندارند . لكن از تتمه همان رژيم و از تتمهء همان بساط هستند . همه جاى ايران الآن اين طورى است .
فرصت طولانى براى بازسازى
خوب ، شما تصور مىكنيد كه ايرانى كه همه چيزش را بردند و خوردند و مانده است يك خرابهاى كه نه اقتصاد صحيح دارد و نه فرهنگ صحيح دارد و نه ژاندارمرى صحيح دارد و نه ارتش صحيح دارد و نه هيچ چيز ، الآن هم آنكه اداره مىكند مملكت را ، خود مردم هستند كه حفظ نظام و نظم را مىكنند ، شما تصور مىكنيد كه بشود ، امكان داشته باشد كه فوراً اين كارها همه درست بشود ؟ همهء چيزها يك دفعه صحيح بشود ؟ يا مسألهاى است كه همهء ما بايد دست به هم بدهيم ، دولت و ملت ، و اين خرابه را بسازيم . دولت به آن مقدارى كه قدرت دارد . شما خيال نكنيد كه دولت نمىخواهد بكند ، دولت در صدد