الحديث الثامن و الثلاثون
بالسّند المتّصل إلى الشّيخ الجليل عماد الإسلام ، محمّد بن يعقوب الكلينىّ ، رضوان اللّه عليه ، عن عدّة من أصحابنا ، عن أحمد بن محمّد بن خالد ، عن أبيه ، عن عبد اللّه بن بحر ، عن أبي أيّوب الخزّاز ، عن محمّد بن مسلم ، قال :
سألت أبا جعفر ، عليه السّلام ، عمّا يروون أنّ اللّه خلق آدم ، عليه السّلام ، على صورته . فقال : هى صورة محدثة مخلوقة ، [ و ] اصطفاها اللّه و اختارها على سائر الصّور المختلفة ، فأضافها إلى نفسه كما أضاف « الكعبة » إلى نفسه ، و « الرّوح » إلى نفسه ، فقال : « بيتي » و « نفخت فيه من روحى . » « 1 » ترجمه « جناب محمّد بن مسلم گفت پرسيدم از حضرت باقر ، عليه السلام ، از آنچه روايت كنند كه « همانا خداوند آفريد آدم را بر صورت خود . » فرمود : « آن صورتى است تازه آفريده شده ، برگزيد خدا آن را و اختيار فرمود آن را بر ساير صورتهاى مختلفه ، پس نسبت داد آن را به سوى خودش ، چنانچه نسبت داد « كعبه » را به سوى خود و « روح » را به سوى خود ، پس فرمود : « خانهء من » و « دميدم در آن از روح خود . » شرح صدر اين حديث شريف از احاديث مشهوره بوده از زمان ائمه ، عليهم السلام ، تا زمان ما ، و هميشه در كتب فريقين به آن استشهاد شده است . و حضرت باقر ، سلام اللّه عليه ، صدور آن را تصديق فرموده ، منتهاى مقصود آن را بيان فرمودند . ولى
هامش
( 1 ) اصول كافى ، ج 1 ، ص 134 ، « كتاب توحيد » ، « باب الروح » ، حديث 4 .