است ، اجر او مثل كسى است كه محروم از عطاست و قانع و راضى است به آنچه خداوند به او عطا فرموده . » و بإسناده عن عبد اللّه بن الوليد قال سمعت أبا عبد اللّه ، عليه السّلام ، يقول :
ثلاث لا يضرّ معهنّ شيء : الدّعاء عند الكرب ، و الإستغفار على الذّنوب ، و الشّكر عند النّعمة . [ 1 ] « گويد شنيدم حضرت صادق ، عليه السلام ، مىفرمود : « سه چيز است كه ضرر نمىرساند با آنها چيزى : دعا نزد شدت ، و استغفار بر گناهان ، و شكر نزد نعمت . » و بإسناده عن أبي بصير قال قال أبو عبد اللّه ، عليه السلام : إنّ الرّجل منكم ليشرب الشّربة من الماء ، فيوجب اللّه له بها الجنّة . ثمّ قال : إنّه ليأخذ الإناء فيضعه على فيه فيسمّى ، ثمّ يشرب فينحيّه و هو يشتهيه فيحمد اللّه ، ثمّ يعود فيشرب ، ثمّ ينحّيه فيحمد اللّه ، ثمّ يعود فيشرب ثمّ ينحّيه فيحمد اللّه ، فيوجب اللّه عزّ و جلّ بها له الجنّة . « 1 » « فرمود حضرت صادق ، عليه السلام : « همانا مردى از شما مىآشامد شربت آبى ، پس واجب مىكند خدا به واسطهء آن به او بهشت را . » پس از آن فرمود :
« همانا او بر مىدارد ظرف را و مىگذارد بر دهان خود و اسم خدا را برده مىآشامد ، پس دور مىكند آن را و حال آنكه مايل به آن است ، پس حمد خدا مىكند ، پس از آن اعاده مىدهد و مىآشامد ، پس از آن دور مىكند ، پس حمد خدا مىكند ، پس از آن اعاده مىدهد و مىآشامد ، پس حمد خدا مىكند ، پس خدا واجب مىكند به سبب آن بر او بهشت را . » و حمد خدا مساوق شكر است . چنانچه در روايات كثيره وارد است كه كسى كه بگويد : الحمد للّه شكر خدا را ادا كرده ، چنانچه در كافى شريف سند به عمر بن يزيد رساند ، قال : سمعت أبا عبد اللّه ، عليه السّلام ، يقول : شكر كلّ نعمة ، و إن عظمت ، أن تحمد اللّه عزّ و جلّ [ عليها . ] « 2 » فرمود : « شكر هر نعمتى ، و اگر چه بزرگ باشد ، اين است كه حمد خداى عزّ و جلّ كنى . »
هامش
[ 1 ] اصول كافى ، ج 2 ، ص 95 ، « كتاب ايمان و كفر » ، « باب الشكر » ، حديث 7 . در اين منبع به جاى « على الذنوب » ، « عند الذنب » وارد شده است .
( 1 ) اصول كافى ، ج 2 ، ص 96 ، 97 ، « كتاب ايمان و كفر » ، « باب الشكر » ، حديث 16 .
( 2 ) اصول كافى ، ج 2 ، ص 95 ، « كتاب ايمان و كفر » ، باب الشكر ، حديث 11 .