عرصهء قم غيرت بهشت برين است * بلكه بهشتش يَساولى است برابر
زيبد اگر خاك قم به « عرش » كند فخر * شايد گر « لوح » را بيابد همسر
خاكى عجب خاك ! آبروى خلايق * ملجأ بر مُسلم و پناه به كافر
گر كه شنيدندى اين قصيدهء « هندى » * شاعر شيراز و آن اديب سخنور
آن يك طوطىصفت همىنسرودى * « اى به جلالت ز آفرينش برتر »
وين يك قمرى نمط هماره نگفتى * « اى كه جهان از رُخ تو گشته منوّر »
ديوان امام ( فارسى ) — صفحة 257
مساهمون: السيد الخميني
ص٢٥٧