10 - سعى صفا و مروه در طبقهء بالا جايز نيست ؛ مگر اين كه ازدحام به قدرى زياد باشد كه سعى در طبقهء پايين مشقّت شديد داشته باشد .
11 - هنگام سعى صفاو مروه كافى است مقدارى از سربالايى صفا و مروه را طى كند ، و لازم نيست به قسمت لخت كوه برسد ، و پاى خود را به آن بچسباند . زيرا سربالايى مفروش در صفا و مروه جزء كوه است .
12 - نشستن در حال طواف واجب ، براى رفع خستگى مانعى ندارد ؛ ولى احتياط آن است كه موالات عرفى به هم نخورد ، يعنى فاصله زياد نشود ؛ امّا نشستن در حال سعى ، براى رفع خستگى و مانند آن به هر مقدار مانعى ندارد ؛ خواه در صفا باشد ، يا در مروه ، يا در ميان آن دو .
13 - لازم نيست سنگها به ستون و ديوارهء جمره اصابت كند ، بلكه كافى است در حوضچهء اطراف بيفتد ؛ زيرا جمره همان محلّ اجتماع سنگهاست .
14 - رمى جمرات از طبقهء بالا مانعى ندارد ، و كسانى كه در روز نمىتوانند رمى كنند ، مىتوانند شب قبل يا بعد از آن رمى نمايند .
15 - قربانى كردن در هر يك از قربانگاههاى موجود جايز است ، هر چند خارج از محدودهء منى است ؛ مشروط بر اين كه گوشتها تلف نشود .
16 - بهتر است قربانى را روز عيد ذبح كنند ؛ ولى تأخير آن تا روز سيزدهم نيز جايز است .
17 - لازم نيست ذابح شيعه باشد ؛ بلكه هر مسلمانى كه ذبيحهء او پاك و حلال است مىتواند ذبح كند .
18 - سر بريدن و ذبح حيوانات ، براى قربانى يا غير آن ، با چاقوهاى استيل و فلزّات ديگر ، اشكالى ندارد .
19 - قربانى را مىتوان شخصاً ذبح نمود ، يا به شخص ديگرى كه به او اطمينان دارد نيابت داد . خواه مدير كاروان باشد ، يا نفرات بعثهء حج ، يا
مناسك جامع حج ( فارسى ) — صفحة 399
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٩٩