است . زيرا در شرايط فعلى فاصلهء مكّه تا عرفات به مقدار مسافت شرعيّه نيست .
مسألهء 1366 - هرگاه مدير كاروان ، با توجّه به اين كه مىداند توقّف زائران در مكّه يا مدينه كمتر از ده روز است ، اعلام كند كه ده روز مىمانيم ، و زوّار با اعتماد به گفتهء او نمازشان را تمام بخوانند و روزه بگيرند ، و قبل از ده روز از آنجا بروند ، نماز و روزهء زائران صحيح است ؛ ولى مدير كاروان نبايد دروغ بگويد .
مسألهء 1367 - شخصى كه قصد كرده تا پايان روز ترويه ( هشتم ذى الحجّه ) در مكّه اقامت كند ، و به تصوّر اين كه از آغاز ورودش تا روز هشتم ذى الحجّه ده روز خواهد بود نمازهايش را تمام خوانده ، سپس متوجّه مىشود كه ده روز اقامت نخواهد داشت ، بايد نمازها را شكسته بخواند ، و آنچه را تمام خوانده قضا كند .
4 - وقت نماز و روزه
مسألهء 1368 - نماز خواندن با اذان اهل تسنّن در نماز صبح و ظهر ، چنانچه يقين يا گمان قابل ملاحظهاى به دخول وقت حاصل شود مانعى ندارد ؛ ولى در مورد نماز مغرب احتياط آن است كمى صبر شود تا حمره زائل گردد . اين در صورتى است كه بخواهند در محلّ سكونت نماز فرادى بخوانند ، ولى اگر با آنها نماز جماعت بخوانند رعايت اين احتياط لازم نيست ، و اذان آنها كافى است .
مسألهء 1369 - كسانى كه در ماه مبارك رمضان توفيق انجام عمرهء مفرده پيدا مىكنند ، هرگاه جهت نماز اوّل وقت به مسجدالحرام يا مسجدالنّبى بروند ، و قبل از زوال حمره به آنها اصرار كنند كه افطار نمايند ، مجاز هستند افطار كنند ، و روزهء آنها صحيح است ، و نيازى به قضا ندارد .