كه حالش خوب شود ، و عمرهء مفرده بجا آورد ، و اگر حالش خوب شد و نتوانست عمره بجا آورد ، نايب مىفرستد ، و چنانچه كسى نباشد كه براى او در مكّه قربانى كند ، در همان جا كه هست قربانى مىكند و از احرام خارج مىگردد ، و اگر آن هم ممكن نشد ، در بازگشت به وطن قربانى مىكند .
ب ) هرگاه محرم به احرام « عمرهء تمتّع » باشد ، مانند مسألهء قبل عمل مىكند ، بنابر احتياط واجب ، و اگر حجّ او واجب بوده ، بايد سال بعد بجا آورد .
ج ) هرگاه از مكّه محرم به احرام حجّ تمتّع شده باشد ، و بر اثر يكى از موانع نتواند هيچ يك از وقوف به « عرفات » يا « مشعر » را بجا آورد ، در اين صورت پول يك قربانى را به وسيلهء دوستان خود به منى مىفرستد ، تا در روز عيد ( يا بعد از آن تا سيزدهم ) براى او قربانى كنند ، و بعد از آن ، در ساعتى كه با دوستان خود قرار داده ، تقصير مىكند و از احرام بيرون مىآيد ، و همه چيز بر او حلال مىشود ، جز همسر بنابر احتياط واجب ، كه بايد در سال آينده حج بجا آورد تا بر او حلال شود ، يا قبل از فرا رسيدن سال آينده عمرهء مفرده بجا آورد ، و اگر نمىتواند ، نايب مىفرستد ، و بعد از عمرهء مفردهء نايب همه چيز بر او حلال است . چنين كسى اگر حج بر او واجب بوده ، بايد سال آينده حجّ واجب را بجا آورد .
د ) هرگاه يكى از دو وقوف را درك كند حجّ او صحيح است ، و براى بقيّهء اعمال ، هر چه را بتواند خودش بجا مىآورد ، و هر چه را نتواند نايب مىگيرد .
مسألهء 1297 - هرگاه بيمار بهبودى يابد و بتواند خود را به حج برساند ، و لااقل يكى از دو وقوف را درك كند ، بايد برود و بقيّهء اعمال را نيز بجا آورد .
مسألهء 1298 - هرگاه شخص بيمار پس از فرستادن قربانى يا پول آن ، بهبود يافت ، به طورى كه قادر به رفتن به سوى مكّه شد ، بايد به مكّه برود ،
مناسك جامع حج ( فارسى ) — صفحة 366
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٦٦