احتياط آن است كه به جاى قربانى ، ده روز ( به شرحى كه قبلًا گفته شد ) روزه بگيرد ، و اگر در آنجا به آن صورت نتوانست بگيرد ، تمام آن را در بازگشت روزه بگيرد .
مسألهء 1289 - اگر كسى با احرام عمره وارد مكّه شد ، و دشمن ، يا كس ديگرى او را از انجام اعمال باز داشت ، حكم مسألهء قبل را دارد .
مسألهء 1290 - هرگاه شخصى را به خاطر بدهكارى ، يا اتّهام ديگرى زندانى كنند ، يا به ظلم حبس نمايند ، حكم مسألهء سابق را دارد .
مسألهء 1291 - اگر بعد از احرام ، براى رفتن به مكّه ، يا اجازهء بجا آوردن اعمال پولى مطالبه كنند ، چنانچه تمكّن دارد بايد بپردازد ؛ مگر اين كه موجب عسر و حرج گردد ، و اگر تمكّن ندارد ، يا حرجى است ، حكم « مصدود » را دارد .
مسألهء 1292 - اگر يك راه بسته باشد ، و راه ديگرى هست كه مىتواند از آن برود ، و هزينهء آن را هم دارد ، به احرام باقى مىماند تا از آن راه برود ، و چنانچه از آن راه رفت و به اعمال حج نرسيد ، با انجام عمرهء مفرده از احرام خارج مىشود .
مسألهء 1293 - هرگاه شخص مصدود خوف داشته باشد كه اگر از راه ديگر برود به حج نمىرسد ، نمىتواند به صرف خوف ، اعمال مصدود را انجام دهد و از احرام خارج گردد ؛ بلكه وظيفهاش آن است كه از آن راه برود ، و زمانى كه وقت اعمال حج گذشت با عمرهء مفرده از احرام خارج گردد .
مسألهء 1294 - مصدود شدن به جلوگيرى از آمدن به مكّه بعد از احرام ، يا آمدن به مكّه و ممنوع شدن از انجام همهء اعمال حج بر اثر زندان و بازداشت يا هر عامل ديگر ، و يا ممنوع شدن از وقوف به عرفات و مشعر حاصل مىشود . امّا اگر تنها از اعمال منى ممنوع گردد براى رمى و قربانى
مناسك جامع حج ( فارسى ) — صفحة 364
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٦٤