گناه كرده و بايد يك گوسفند كفّاره دهد ؛ ولى حجّ او صحيح است ؛ امّا مىتواند كمى قبل از طلوع آفتاب از مشعر به سمت منى حركت كند ، ولى قبل از طلوع آفتاب از وادى محسّر ( در انتهاى منى ) عبور ننمايد .
مسألهء 992 - وقوف در مشعر الحرام ركن است ؛ يعنى هر كس آن را عمداً ترك كند حجّ او باطل مىشود ، و وقوف ركنى وقوف مقدارى از بين الطلوعين است .
مسألهء 993 - اگر چه ماندن تمام فاصلهء ميان طلوع صبح تا طلوع آفتاب در مشعر الحرام واجب است ( و حتّى ماندن در شب عيد نيز بنابر احتياط ، واجب مىباشد ) ، ولى هرگاه شب را به تنهايى در آنجا بماند ، براى صحيح بودن حجّ او كافى است ؛ امّا همانطور كه گفتيم اگر از روى عمد باشد گناه كرده ، و بايد يك گوسفند كفّاره دهد .
مسألهء 994 - براى چند طائفه جايز است مقدار مختصرى در مشعر توقّف كرده ، سپس به منى بروند : 1 - زنان 2 - بيماران 3 - پيرمردان 4 - تمام افراد معذور . به اين ترتيب ، كسانى كه عذرى دارند مقدارى از شب را در مشعر توقّف كنند ، سپس از آنجا كوچ كرده به منى بروند ، بنابراين پيرمردان ، بيماران ، كودكان ، و تمام اشخاصى كه براى پرستارى يا راهنمايى بايد همراه آنها باشند ، و آنها كه مىترسند در ازدحام جمعيّت صبح روز عيد اذيّت شوند ، مىتوانند شبانه ( بعد از مقدارى توقّف در مشعر الحرام و ذكر خدا ) به منى بروند ، و همان شب نيز رمى جمرهء عقبه كنند ؛ ولى احتياط مستحب آن است كه قبل از نصف شب از مشعر حركت نكنند ، و راهنمايان اگر بتوانند بعد از رساندن نفرات به مِنى ، براى وقوف به مشعر بازگردند ، احتياط آن است كه برگردند .
مناسك جامع حج ( فارسى ) — صفحة 286
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٨٦