و خودخواهى و انحرافات اعتقادى پنهان است ؛ اگر انسان طورى آفريده مىشد كه بشود اخلاق و اعتقادات او را از چهرهاش فهميد ، زندگى براى او بسيار مشكل مىشد ، امّا خداوند به خاطر ستّاريّتى كه دارد چنان انسان را آفريد كه عيبهايش مخفى است امّا در روز قيامت « يُعْرَفونَ بِسيماهُمْ » كه از چهرهها افراد شناخته مىشوند .
ستّار العيوب تشريعى اين است كه خداوند دستور داده مردم عيبهاى همديگر را بشناسند ، غيبت نكند ، تهمت نزنند و آبروى همديگر را نريزند .
نكتهء دوم :
فايدهء ستّارالعيوب بودن چيست ؟ دو فايده دارد :
1 . شخصيّت و احترام افراد حفظ مىشود كه دادن شخصيّت به افراد يكى از موانع سقوط در گناه است چرا كه اگر شخصى در جامعه معروف به گناه و زشتى باشد ديگر باكى براى گناه كردن ندارد ، و خود را بيشتر آلوده به گناه مىكند ، امّا همين كه ديد گناهش را پوشش دادند ، شرم و حيا مانع مىشود كه گناه كند ، و اينكه اسلام مىگويد غيبت نكن ، يكى از دلايلش همين است كه وقتى رسوا شد مىگويد : حالا كه آبروى ما رفت پس هر كارى كه دلمان مىخواهد انجام دهيم ، و دربارهء تربيت بچّه هم اسلام مىگويد او را تحقير نكن و نزن و نگو كه نمىفهمى و بىشعورى ، بلكه به او شخصيت بده تا به ارزش خود پى ببرد و كار خلاف انجام ندهد .
2 . فايدهء دوم اين است كه پايههاى امتحان الهى محكم شود . اصل آزادى و اختيار با ستّاريّت محفوظ است ؛ چرا كه اگر كسى با يك گناه رسوا مىشد ديگر گناه نمىكرد و گناه نكردنش به خاطر ترس از رسوايى بود ، نه پايبند بودن به اصول اخلاقى و اسلامى ، و تكامل شكل نمىگرفت و مسألهء جبر پيش مىآمد .
گفتار معصومين : درس اخلاق حضرت آية الله العظمى مكارم شيرازى — صفحة 140
مساهمون: سيد محمد عبد الله زاده
ص١٤٠