30 : خداوند ستّار العيوب است
حضرت على عليه السلام مىفرمايند :
« الْحَذَرَ الْحَذَرَ ! فَوَ اللَّهِ لَقَدْ سَتَرَ ، حَتّى كَأَنَّهُ قَدْ غَفَرَ
؛ بترس ، بترس ( از خدا ! ) به خدا سوگند آن قدر پردهپوشى كرده كه گويى تو را بخشيده و آمرزيده است » . « 1 »
حديث دربارهء ستّارالعيبها بودن خداوند است و ما در اين قسمت ، ابتدا نكاتى دربارهء اين حديث را بيان مىكنيم و بعد چند جملهاى دربارهء عيبجويى و عيبزدايى بحث خواهيم كرد .
امّا چند نكته دربارهء اين حديث :
نكتهء اوّل :
خداوند پوشندهء گناهان و عيبهاى افراد است ، مراد از ستّارالعيوب بودن خداوند چيست ؟ دو نوع ستّاريّت داريم ، يكى تكوينى و ديگر تشريعى .
تكوينى اين است كه خداوند انسان را چنان آفريده است كه بسيارى از عيبهايش پنهان است ؛ مثلًا صفات درون انسان مانند حسادت ، تكبّر ،
هامش
( 1 ) . نهج البلاغه ، حكمت 30