زند .
در حديثى از امام باقر عليه السلام نقل شده است : «
ما مِنْ عَبْدٍ إلّاوفي قَلْبه نُكْتَةٌ بَيْضاءُ ، فإذا أذْنَبَ ذَنْباً خَرَجَ في النُّكْتَةِ نُكتةٌ سَوداء ، فإن تابَ ذهَب ذلِك السَّوادُ ، وإنْ تَمادى في الذنوبِ ، زادَ ذلك السَّوادُ حتّى يُغَطّي البَياضَ ، فإذا غَطّى البَياضَ ، لم يَرْجِعْ صاحِبُهُ إلى خَيْرٍ أبداً
؛ هيچ بندهء مؤمنى نيست مگر اينكه در قلب او يك نقطهء سفيد و درخشندهاى است ، هنگامى كه گناهى مرتكب شود در آن منطقهء سفيد نقطهء سياهى پيدا مىشود كه اگر توبه كند ، آن سياهى بر طرف مىشود و اگر ادامه دهد بر سياهى افزوده مىشود تا تمام سفيدى را مىپوشاند و ديگر صاحب چنين دلى هرگز به خير و سعادت باز نمىگردد » . « 1 »
مجالست و همنشينى :
يكى از عواملى كه شخصيّت انسان را مىسازد همنشين اوست .
حضرت على عليه السلام مىفرمايد : «
المَرْءُ على دِينِ خَلِيلِه و جَليسِه
؛ انسان بر دين دوست و همنشين خود است » .
و فرمود : «
وَ مَنِ اشْتَبَه عَلَيْكُم أمْرُه و لَمْ تَعْرِفوا دِيْنَهُ ، فَانْظُروا إلى خُلَطائِه ، فإن كانوا أهْلَ دينِ اللَّهِ فَهُوَ على دينِ اللَّهِ ، و إن كانوا على غَيْرِ دينِ اللَّه فَلا حَظَّ لَه مِن دِينِ اللَّهِ
؛ هرگاه وضع كسى بر شما مشتبه شد و دين او را نشناختيد به دوستانش نظر كنيد ، اگر اهل دين و آيين خدا باشند ، او نيز پيرو آيين خداست ، و اگر بر آيين خدا نباشند ، او نيز بهرهاى از آيين حق ندارد » . « 2 »
انتخاب دوست را ساده نگيريد ، وسواس داشته باشيد ، نگذاريد فرزندان شما با هر كس دوستى كند ، شاهدش همين است كه مجالست با اين چند گروه قلب را
هامش
( 1 ) تفسير نمونه ، ج 1 ، ص 81 به بعد .
( 2 ) تفسير نمونه ، ج 15 ، ص 73 .