370 وروي أنه عليه السلام ، قلما اعتدل به المنبر ، إِلا قال أمام الخطبة : أَيُّهَا النَّاسُ ، اتَّقُوا اللَّهَ فَمَا خُلِقَ امْرُؤٌ عَبَثاً فَيَلْهُو ، وَ لَاتُرِكَ سُدًى فَيَلْغُو وَمَا دُنْيَاهُ الَّتي تَحَسَّنَتْ لَهُ بِخَلَفٍ مِنَ الْآخِرَةِ الَّتِي قَبَّحَهَا سُوءُ النَّظَرِ عِنْدَهُ ، وَ مَا الْمَغْرُورُ الَّذِي ظَفِرَ مِنَ الدُّنْيَا بِأَعْلَى هِمَّتِهِ كَالآخَرِ الَّذِي ظَفِرَ مِنَ الآخِرَةِ بِأَدْنَى سُهْمَتِهِ .
روايت شده كه كمتر اتفاق مىافتاد كه امام عليه السلام بر منبر بنشيند و پيش از خطبه چنين نفرمايد :
اى مردم ! تقواى الهى پيشه كنيد ( و بدانيد ) هيچكس بيهوده و عبث آفريده نشده كه دائماً به لهو ( و سرگرمىهاى مختلف ) بپردازد و هيچكس مهمل و بىهدف رها نشده تا به كارهاى لغو و بى ارزش مشغول شود ( هرگز ) دنياى دلپسندش جاى آخرتى را كه با بدنگرى ، زشت در نظرش جلوه كرده است نخواهد گرفت و آن فريبخوردهاى كه با برترين كوشش بر دنيا ظفر يافته همچون كسى نيست كه به كمترين سهم خود از آخرت دست يافته است . « 1 »
هامش
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
مرحوم خطيب در مصادر مىگويد : بخش آغازين اين كلام نورانى در كتاب دُستور معالم الحكم ( نوشتهء قاضى قضاعى متوفاى 454 ) با تغييراتى آمده كه بهروشنى نشان مىدهد از منبع ديگرى اخذ كرده است . زمخشرى نيز در ربيع الابرار آن را آورده است . سپس تصريح مىكند كه اين كلام حكيمانه در نسخهء ابن ابى الحديد آمده و در نسخ ديگر وجود ندارد . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 270 . )
در غررالحكم بخش آخرين اين كلام نورانى با تفاوت چشمگيرى ذكر شده كه نشانهء تعدد منابع است . ( غررالحكم ، ح 2502 ) .