شرح و تفسير پايان عمر بنىاميّه
امام عليه السلام در اين گفتار حسابشدهء خود پيشبينى روشنى دربارهء آيندهء بنىاميه كرده ، مىفرمايد : « بنىاميه تا زمان معينى مهلت دارند كه به تاخت و تاز مشغول باشند و همين كه بين آنها اختلاف افتاد دشمنانِ ضعيفِ كفتارصفتشان آنها را فريب مىدهند و بر آنان پيروز مىشوند » ؛ (
إِنَّ لِبَنِي أُمَيَّةَ مِرْوَداً يَجْرُونَ فِيهِ ، وَ لَوْ قَدِ اخْتَلَفُوا فِيَما بَيْنَهُمْ ثُمَّ كَادَتْهُمُ الضِّبَاعُ لَغَلَبَتْهُمْ
) . همانگونه كه مرحوم سيد رضى گفته : « مَرْوَد » ( بر وزن مكتب ) « 1 » به معناى مهلت است و « يَجْرُونَ » به معناى حركت بهسوى مقصد مىباشد . « كَادَتْهُمُ » از مادهء « كيد » به معناى فريب دادن است و « الضِّبَاعُ » جمع « ضَبُع » به معناى كَفتار است .
امام عليه السلام پيشبينى روشنى دربارهء آيندهء تاريك بنىاميه كرده است و همانگونه كه پيشبينى كرده بود رخ داد .
ابن ابىالحديد مىگويد : اين يك خبر غيبى صريح است زيرا بنىاميه مادامى كه در ميانشان اختلاف نبود و جنگشان تنها با غير خودشان بود مانند جنگ معاويه در صفين و جنگ يزيد با اهل مدينه و ابن زبير در مكه و جنگ مروان
هامش
( 1 ) . در نسخهء صبحى صالح « مِود » با كسرهء ميم ( بر وزن منبر ) ذكر شده در حالى كه ارباب لغت اين واژه را بهمعناى ميلهاى كه در سرمهدان مىگذارند ذكر كردهاند كه هيچ تناسبى با محل بحث ما ندارد . بنابراين ، صحيح همان « مَرود » ( بر وزن مكتب ) به معناى مهلت است .