شرح و تفسير بىاعتنايى به تعريف و تمجيد
امام عليه السلام در اين گفتار كوتاه حكيمانه به كسانى كه مورد مدح و تمجيد از سوى اين و آن قرار مىگيرند هشدار مىدهد و مىفرمايد : « بسيارند كسانى كه بهسبب تعريف و تمجيد ديگران فريب مىخورند » ؛ (
رُبَّ مَفْتُونٍ بِحُسْنِ الْقَوْلِ فِيهِ
) . درست است كه بايد افراد نيكوكار را تشويق كرد و عالمانى را كه علم آنها سبب پيشرفت جامعهء انسانى اسلامى شده مورد تمجيد قرار داد ولى گاه اين تعريف و تمجيدها آفاتى را نيز بهدنبال دارد كه بايد از آن پرهيز كرد .
نخست اينكه در بسيارى از اوقات سبب كبر و غرور مىشود و شخصِ تمجيد و تعريف شده پيش خود فكر مىكند كه سرآمد افراد جامعه است همه بايد به او احترام بگذارند و دربرابر او سكوت كنند و گوش به فرمانش باشند ، و مىدانيم كه غرور و خودبرتربينى يكى از مهلكات است .
ديگر اينكه گاه اين تعريف و تمجيدها سبب مىشود كه انسان در مسير تكامل متوقف گردد . شخصِ تعريف و تمجيدشده به خود مىگويد : حال كه همه پذيرفتهاند من داراى صفات برجسته و فوقالعادهاى هستم چه دليلى دارد كه بيش از اين به خود زحمت دهم ؟
مشكل ديگرى كه گاه از اين تعريف و تمجيدها ناشى مىشود اين است كه حسادت مخالفان را برمىانگيزد و به عداوت و دشمنى آنها دامن مىزند