و همچنين شتاب نكردن در مجازات بدكاران .
البته اين دو ، قرابت و نزديكى با هم دارند و به همين دليل امام عليه السلام اينها را بهمنزلهء فرزندان دو قلو ذكر كرده است كه در عين دوگانگى ، داراى شباهت زيادى هستند .
اما علو همت به معناى شخصيت و الا و برجسته ، و بلندنظرى و سعهء صدر است . بديهى است كسى كه داراى چنين صفتى است هرگز دربرابر سفيهان واكنش نشان نمىدهد بلكه با تحمل و بردبارى ، مىگذرد همانگونه كه قرآن دربارهء صفات مؤمنان فرموده است : « وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَاماً » . « 1 »
نيز افرادى كه داراى علو همت و سعهء صدرند در كارها شتاب نمىكنند بلكه تمام جوانب را در نظر مىگيرند تا اقدام نسنجيدهاى كه موجب پشيمانى است صورت نگيرد .
همانگونه كه قرآن مجيد دربارهء حضرت سليمان عليه السلام مىگويد : هنگامى كه سليمان پيام هدهد را دربارهء مردم سرزمين سبا شنيد ، گفت : « « سَنَنظُرُ أَصَدَقْتَ أَمْ كُنتَ مِنَ الْكَاذِبِينَ » ؛ ما تحقيق مىكنيم ببينيم راست گفتى يا از دروغگويان هستى ؟ » . « 2 »
سپس نامهاى براى آنها فرستاد و با آنها اتمام حجت كرد و اين نشان مىدهد كه او در كارها هرگز شتاب نمىكرد .
و دربارهء خبرى كه وليد بن مغيره از طائفهء بنى المصطلق داد كه آنها اسلام را رها كرده و مرتد شده و به مقابله با فرستادگان پيامبر صلى الله عليه و آله برخاستهاند قرآن مىفرمايد : « « إِنْ جَاءَكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا أَنْ تُصِيبُوا قَوْماً بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِينَ » ؛ اگر شخص فاسقى خبرى براى شما بياورد ، دربارهء آن تحقيق
هامش
( 1 ) . فرقان ، آيهء 63 .
( 2 ) . نمل ، آيهء 27 .