لِينِ كَلَامِكَ وَ حُسْنِ بِشْرِكَ وَ يكُونَ اسْتِغْنَاؤُكَ عَنْهُمْ فِى نَزَاهَةِ عِرْضِكَ وَ بَقَاءِ عِزِّكَ
؛ بايد در قلب تو ، هم نياز به مردم باشد و هم بىنيازى از آنها اما نياز به آنها در سخنان نرم و روى گشاده باشد و بىنيازى از آنها در اينكه آبرو و عزت خود را در برابر آنها حفظ كنى ( و هرگز دست نيازى كه تو را خوار مىكند بهسوى آنها دراز نكنى ) » . « 1 »
* * *
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 2 ، ص 149 ، ح 7 .