شرح و تفسير مصائب كوچك را بزرگ نشمريد
امام عليه السلام در اين گفتار كوتاه حكيمانه به تمام كسانى كه گرفتار پارهاى از مسائل مىشوند هشدار مىدهد كه ناشكرى نكنند مبادا گرفتار مصيبتهاى فزونترى شوند . مىفرمايد : « كسى كه مصيبتهاى كوچك را بزرگ شمارد خداوند او را به مصائب بزرگ مبتلا مىكند » ؛ (
مَنْ عَظَّمَ صِغَارَ الْمَصَائِبِ ابْتَلَاهُ اللَّهُ بِكِبَارِهَا
) . زندگى اين جهان خالى از مصائب نيست منتها هر كسى به يك شكل گرفتار مصيبت مىشود . آيا مىتوان كسى را پيدا كرد كه در تمام عمر مصيبتى نديده باشد ؟ آيا طول عمر كه يكى از مواهب الهى است همواره توأم با تلخى مصائب دوستان و بستگان و آشنايان نيست ؟ آيا افرادى كه از عمر طولانى برخوردارند در پايان كار كه مصداق ارذل العمر است گرفتار انواع بيمارىها نمىشوند ؟
شكست در ازدواج ، بيمارى فرزندان ، مشكلات كسب و كار ، از دست دادن عزيزان ، عوارض ناشى از خشكسالىها و مانند آن ، مصائبى است كه هركس به يك يا چند مورد از آن گرفتار است .
و همانگونه كه در مباحث توحيدى آوردهايم بروز اين حوادث فلسفههاى زيادى دارد . گاه آزمايش و امتحان است ، گاه كفارهء گناهان ، گاه زنگ بيدارباش و گاه در ظاهر مصيبت است و در باطن موهبت و رحمت و بهطور دقيق نمىتوان تعيين كرد كه هر مصيبتى از كجا سرچشمه گرفته هرچند در بعضى از موارد قرائنى براى شناخت سرچشمه وجود دارد .