شرح و تفسير واسطههاى فيض
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه به نكتهء مهمى اشاره مىكند و مىفرمايد :
« خداوند بندگانى دارد كه نعمتهاى خاصى را به آنان بخشيده تا بندگان ديگر از آن بهره گيرند » ؛ (
إِنَّ لِلَّهِ عِبَاداً يَخْتَصُّهُمُ اللَّهُ بِالنِّعَمِ لِمَنَافِعِ الْعِبَادِ
) . زيرا بندگان ضعيفى پيدا مىشوند كه توانايى مديريت اموال خود را ندارند خداوند اين مديريت را به افرادى مىسپارد كه توان آن را دارند و در واقع سهم بندگان ضعيف را در اختيار بندگان قوى قرار مىدهد تا آن را مديريت كنند و بههنگام نياز به آنها بپردازند .
در واقع آنها وكيلان خداوند درآن اموال هستند همانگونه كه درحديث قدسى وارد شده است : «
المالُ مالى وَالفُقراءُ عِيالى و الأغنياءُ وُكَلائى فَمَن بَخِلَ بِمالى على عِيالى أُدخِلُه النّارَ وَلاأُبالِى
؛ اموال ، متعلق به من است و فقرا تحت كفالت من قرار دارند و اغنيا وكيلان من هستند و اگر از دادن اموال من به آنها كه تحت تكفل مناند خوددارى كنند آنها را وارد دوزخ مىكنم و اهميتى ( به آنان ) نمىدهم » . « 1 »
سپس امام عليه السلام در ذيل اين گفتار حكيمانه نتيجهگيرى كرده ، مىفرمايد : « اكنون كه چنين است مادامى كه از اين نعمتها به ديگران مىبخشند خدا آن را در دستشان نگه مىدارد اما هنگامى كه آن نعمتها را از ديگران دريغ دارند از آنها
هامش
( 1 ) . جامع الاخبار ، 80 .