آنها بازگردانى تا بههنگام ملاقات پروردگار ( بههنگام مرگ يا محشور شدن در قيامت ) مديون كسى نباشى و چهارم اينكه هر واجبى كه از تو فوت شده است حق آن را ادا كنى ( و قضاى آن را بهجاى آورى ) پنجم ، گوشتهايى را كه براثر حرام بر اندامت روييده با اندوه بر گناه آب كنى تا چيزى از آن باقى نماند و پوست به استخوانت بچسبد و گوشت تازه در ميان آنها برويد و ششم آنكه به همان اندازه كه لذت و شيرينى گناه را به خود چشاندهاى زحمت و مرارت طاعت را نيز به آن بچشانى . پس از انجام اين مراحل مىگويى : استغفر اللَّه . « 1 »
هامش
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
اين كلام آموزنده را قبل از سيد رضى مرحوم ابن شعبهء حرانى در كتاب تحف العقول نقل كرده ولى طولانىتر از مرحوم سيد رضى ، و بعد از مرحوم سيد رضى فخر رازى در تفسير خود و ديلمى در كتاب ارشاد آن را آوردهاند . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 295 ) .