كارهاى ناشايست استفاده مىكنند بنابراين مصداق اعانت بر اثم مىشود .
مرحوم سيد رضى بعد از پايان اين گفتار حكمتآميز مىگويد : « اين سخن بهگونهء ديگرى نيز نقل شده است و آن چنين است » ؛ (
قَالَ الرَّضِى وَيرْوَى هَذَا الْكَلامُ عَلَى وَجْهٍ آخَرَ وَهُوَ
) . اين قسمت ، كه مرحوم سيد رضى نقل مىكند ازنظر معنا تفاوتى با بخش گذشته ندارد و روشن است كه نقل به معنا شده است يا آن بخش نقل به معناى اين بخش بود . ولى اين تفاوت در آن ديده مىشود كه بخش گذشته بهصورت وصيتى به امام حسن مجتبى عليه السلام بود اما اين بخش بهصورت خطبه ايراد شده است چون در آغازش « اما بعد » آمده كه معمولًا در آغاز خطبهها مىآيد . به هر حال مىفرمايد : « اما بعد ( از حمد و ثناى الهى ) ، آنچه از دنيا هماكنون در اختيار توست پيش از اين در دست ديگران بوده است و بعد از تو نيز به ديگران مىرسد » ؛ (
أَمَّا بَعْدُ ، فَإِنَّ الَّذِي فِي يَدِكَ مِنَ الدُّنْيَا قَدْ كَانَ لَهُ أَهْلٌ قَبْلَكَ ، وَ هُوَ صَائِرٌ إِلَى أَهْلٍ بَعْدَكَ
) . آنگاه مىافزايد : « تو اموال را براى يكى از دو كس گردآورى مىكنى : يكى آنكس كه آن را در راه طاعت الهى صرف مىكند و با آن سعادتمند مىشود در حالى كه تو از آن محروم ماندهاى يا كسى كه آن را در راه معصيت خداوند صرف مىكند و تو بهسبب آنچه براى او گردآورى كردهاى شقاوتمند خواهى شد ( چراكه كمك به گناه كردهاى ) » ؛ (
وَإِنَّمَا أَنْتَ جَامِعٌ لِأَحَدِ رَجُلَيْنِ : رَجُلٍ عَمِلَ فِيَما جَمَعْتَهُ بِطَاعَةِ اللَّهِ فَسَعِدَ بِمَا شَقِيتَ بِهِ ؛ أوْ رَجُلٍ عَمِلَ فِيهِ بِمَعْصِيَةِ اللَّهِ ، فَشَقِيتَ بِمَا جَمَعْتَ لَهُ
) . و در پايان مىفرمايد : « هيچيك از اين دو ، شايستگى اين را ندارد كه تو او ( شخص صالح ) را بر خود مقدم دارى و يا بار ( گناه ) او ( شخص ناصالح ) را بر دوش كشى » ؛ (
وَلَيْسَ أَحَدُ هذَيْنِ أَهْلًا أَنْ تُؤْثِرَهُ عَلَى نَفْسِكَ ، وَلَا أَنْ تَحْمِلَ لَهُ عَلَى ظَهْرِكَ
) .
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 358
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٥٨