شَجَرَةٍ فِى يوْمِ صَيفٍ ثُمَّ رَاحَ وَ تَرَكَهَا
» . « 1 »
پيش از همهء اينها قرآن مجيد با مثال روشنى ناپايدارى و بىوفايى دنيا را ترسيم كرده است : « « وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَاءٍ أَنزَلْنَاهُ مِنَ السَّمَاءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَبَاتُ الْأَرْضِ فَأَصْبَحَ هَشِيماً تَذْرُوهُ الرِّيَاحُ وَكَانَ اللَّهُ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ مُّقْتَدِراً » . « 2 »
و عجيب اين است كه با اين همه توصيف و تشبيه باز هم گروه كثيرى غافلاند و همچنان بر اين دنياى ناپايدار تكيه مىكنند و براى بهدست آوردن گوشهاى از آن جانفشانى مىنمايند .
* * *
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 70 ، ص 119 ، ح 111 .
( 2 ) . كهف ، آيهء 45 .