411 لَاتَجْعَلَنَّ ذَرَبَ لِسَانِكَ عَلَى مَنْ أَنْطَقَكَ ، وَبَلَاغَةَ قَوْلِكَ عَلَى مَنْ سَدَّدَكَ .
امام عليه السلام فرمود :
تندى و تيزى زبانت را بر ضد كسى كه سخن گفتن را به تو آموخته بهكار مگير و ( نيز ) بلاغت سخنت را بر ضد كسى كه سخنورى به تو آموخت صرف مكن . « 1 »
هامش
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
مرحوم خطيب مىگويد : اين كلام حكمتآميز را آمدى در غرر با تفاوتى آورده است كه نشان مىدهد از غير نهجالبلاغه گرفته است . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 291 ) .
افزون بر اين ، زمخشرى آن را در ربيع الابرار از على عليه السلام نقل مىكند . ( ربيع الابرار ، ج 4 ، ص 86 ، ح 396 ) .