فِيهَا يغْنِيكَ وَ إِنْ كَانَ مَا يكْفِيكَ لَايغْنِيكَ فَكُلُّ مَا فِيهَا لَايغْنِيكَ
؛ مردى به امام صادق عليه السلام شكايت كرد و عرضه داشت كه بهدنبال چيزهايى ( از دنيا ) مىرود و به آن مىرسد ولى باز هم قانع نيست و نفس او پيوسته بيش از آن را مىطلبد و گفت : چيزى به من بياموز كه از آن بهرهمند شوم . امام عليه السلام در پاسخ ، مطلبى فرمود كه تعبير ديگرى از كلام حكيمانهء مورد بحث است ، فرمود : اگر آن اندازه كه تو را كفايت مىكند تو را بىنياز سازد ، كمترين چيز دنيا سبب بىنيازى توست و اگر بىنيازت نسازد همهء دنيا را هم به تو بدهند باز هم ( عطش تو فرو نمىنشيند و ) بىنياز نخواهى شد . « 1 »
* * *
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 2 ، ص 139 ، ح 10 .