( ذيل وصاياى امام عليه السلام به فرزندش محمّد بن حنفيه ) آورده است و آن اينگونه است : «
فَلَا يغُرَّنَّكَ مِنَ اللَّهِ طُولُ حُلُولِ النِّعَمِ وَ إِبْطَاءُ مَوَارِدِ النِّقَمِ فَإِنَّهُ لَوْ خَشِى الْفَوْتَ عَاجَلَ بِالْعُقُوبَةِ قَبْلَ الْمَوْت
؛ چون چنين است ، فزونى نعمتهاى خداوند و تأخير مجازاتهاى او تو را مغرور نسازد زيرا او اگر از اين ترس داشت كه مجازات از دست رود قبل از مرگ بهسرعت كيفر مىداد » . « 1 »
شعراى عرب و عجم در همين مضمون اشعار بيدار كنندهاى سرودهاند .
ازجمله شاعر عرب مىگويد :
يا راقد الليل مسرورا بأوله * إن الحوادث قد يطرقن أسحارا
اى كسى كه در شب خوشحال به بستر استراحت مىروى مراقب باش كه حوادث تلخ گاهى سحرگاه بهسراغ تو مىآيد .
و ديگرى مىگويد :
عجبا لعين تلذّ بالرّقاد * وملك الموت معه على وساد
در شگفتم از چشمى كه به خواب خوش فرو مىرود در حالى كه فرشتهء مرگ همواره در كنار او خوابيده است . « 2 »
و شاعر فارسى زبان مىگويد :
به شب بودى بهپا قصر سرورش * سر و كارش سحر با قبر و گورش
نماز شام بودش تاج بر سر * شفق چون زد كشيدش خاك دربر
در ذيل كلام حكمتآميز 191 مسائل مشابهى گذشت .
* * *
هامش
( 1 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 4 ، ص 386 ، ح 5834 .
( 2 ) . شرح نهجالبلاغهء علامهء شوشترى ، ج 11 ، ص 343 .