شرح و تفسير تا مىتوانى حمل بر صحت كن
سرمايهء اصلى يك جامعه ، اعتماد عمومى مردم نسبت به يكديگر است ، ازاينرو امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه دستورى در اين زمينه مىدهد و مىفرمايد : « هر سخنى كه از زبان كسى خارج مىشود تا احتمال خير و نيكى در آن مىيابى حمل بر فساد مكن » ؛
( لَا تَظُنَّنَّ بِكَلِمَةٍ خَرَجَتْ مِنْ أَحَدٍ سُوءاً ، وَأَنْتَ تَجِدُ لَهَا فِي الْخَيْرِ مُحْتَمَلًا )
. در كتاب شريف كافى به جاى « من احد » ، « من اخيك » آمده است به اين معنا كه مسئلهء حسن ظن كامل را نسبت به برادران دينى ذكر كرده نه به هركس .
در ضمن ، امام عليه السلام راه مبارزهء با سوءظن را نيز در اين گفتار حكيمانه نشان داده است و آن اينكه انسان تمام احتمالات را دربارهء سخن يا عملى كه از ديگرى سرمىزند مورد توجه قرار دهد و آنچه مناسب حسن ظن است برگزيند و احتمالات سوء را از فكر خود دور سازد .
اين كار سبب مىشود عُلقه و محبت و دوستى و مودت در ميان افراد جامعه بيشتر و از پراكندگى و سلب اعتماد جلوگيرى شود و در نتيجه زمينههاى همكارى كه بر پايهء اعتماد قرار دارد بيشتر گردد و بركات فزونترى بهرهء فرد و جامعه شود .
افرادى كه گرفتار سوءظن هستند غالباً منزوىاند ، از همه دورى مىكنند ، هر