شرح و تفسير اى اسيران هوس !
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانهء خود به دو مطلب اشاره مىكند : نخست دنياپرستان را مخاطب قرار داده مىفرمايد : « اى اسيران حرص در دنيا بازايستيد » ؛
( يَا أَسْرَى الرَّغْبَةِ أَقْصِرُوا )
. تعبير به « اسير » بيان بسيار مناسبى است ، زيرا دنياپرستانى كه گرفتار حرص در دنيا مىشوند به جايى مىرسند كه از خود ارادهاى ندارند و همچون اسير ، شب و روز در فكر به چنگ آوردن اموال بيشتر يا مقامات بالاترند و چقدر زشت است انسانى كه گل سر سبد جهان آفرينش است چنان اسير حرص شود كه ارادهء خود را از دست بدهد .
افزون بر اين ، تشبيه به « اسير » دليل بر بىارزش بودن اين افراد است ، زيرا همواره به اسيران با ديدهء حقارت مىنگريستند و براى آنها مقام و موقعيتى قائل نبودند و در بسيارى از موارد آنها را به صورت بردگان خريد و فروش مىكردند .
آنگاه امام عليه السلام دليلى براى دستور بازايستادن اسيران حرص ذكر كرده مىفرمايد : « زيرا افراد دلبستهء به دنيا را جز صداى برخورد دندانهاى حوادث سخت ، به خود نمىآورد » ؛
( فَإِنَّ الْمُعَرِّجَ عَلَى الدُّنْيَا لَايَرُوعُهُ مِنْهَا إِلَّا صَرِيفُ أَنْيَابِ الْحِدْثَانِ )
.