هامش
روايت مرحوم شريف رضى ذكر كرده و قاضى قضاعى بخشى از آن را در دستور معالم الحكم آورده و « ميدانى » در مجمع الامثال نيز قسمتى از آن را ذكر كرده است . اضافه بر اين ، بخشى از آن در خطبهء اميرمؤمنان عليه السلام معروف به خطبهء وسيله كه در كتب دانشمندان قبل از سيّد رضى آمده است ديده مىشود و ابن قاسم در روض الاخيار نيز بخشى از آن را به صورت متفاوت ذكر كرده است . ( از مجموع اين نقلها روشن مىشود كه اين گفتارهاى حكيمانه در منابع فراوان ديگرى پيش از سيّد رضى بوده است ) . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 262 )