شرح و تفسير صفات مؤمنان راستين
امام عليه السلام در اين گفتار نورانى صفات مؤمنان راستين را بيان فرموده و هجده وصف براى آنها برمىشمارد . جالب اينكه هر دو فقره ، هماهنگى خاصى با هم دارند كه يكى جنبهء مثبت را بيان مىكند و ديگرى جنبهء منفى را و اگر در كسى اين اوصاف جمع شود به يقين سزاوار است كه نام مؤمن مخلص بر او بنهند .
در وصف اول و دوم مىفرمايد : « انسان با ايمان شادىاش در چهره و اندوهش در درون قلب اوست » ؛
( قال عليه السلام فِي صِفَةِ الْمُؤْمِنِ : المُؤْمِنُ بِشْرُهُ فِي وَجْهِهِ وَحُزْنُهُ فِي قَلْبِهِ )
. اشاره به اينكه شخص با ايمان بهقدرى صابر و شكيباست كه غم و اندوه خود را در دل نگه مىدارد و در چهرهاش چيزى جز شادى نيست ؛ شادى از نعمتهاى خدا و شادى در برابر دوستان و معاشران و همين امر جاذبهء فوقالعادهاى به آنها مىدهد ، چراكه هميشه او را شاد و خندان مىبينند و او هرگز نزد كسى زبان به شكوه نمىگشايد و اندوه درون خود را به دوستان و معاشران منتقل نمىسازد در حالى كه افراد ضعيف الايمان و كمظرفيت تا مشكلى براى آنها پيدا مىشود سفرهء دل خود را در برابر همه كس باز مىكنند و لب به شكايت مىگشايند .
حضرت در سومين و چهارمين صفت مىافزايد : « سينهاش از هرچيز