328 و قال عليه السلام إِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ فَرَضَ فِي أَمْوَالِ الْأَغْنِيَاءِ أَقْوَاتَ الْفُقَرَاءِ : فَمَا جَاعَ فَقِيرٌ إِلَّا بِمَا مُتِّعَ بِهِ غَنِيٌّ ، وَ اللَّهُ تَعَالَى سَائِلُهُمْ عَنْ ذلِكَ .
امام عليه السلام فرمود :
خداوند سبحان قُوت ( و نيازهاى ) فقرا را در اموال اغنيا واجب و معين كرده است ، ازاينرو هيچ فقيرى گرسنه نمىماند مگر به سبب بهرهمندى غنى ( و ممانعت او از پرداخت حق فقير ) و خداى متعال ( روز قيامت ) دراينباره از آنها سؤال و بازخواست مىكند . « 1 »
هامش
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
به گفتهء مرحوم خطيب در مصادر ، اين حديث شريف را پيش از سيّد رضى ، قاضى نعمان مصرى در كتاب دعائم الاسلام آورده و بعد از سيّد رضى ، آمُدى در غررالحكم با تفاوتى ذكر كرده و همچنين خطيب در تاريخ بغداد آن را با سند خودش از محمّد بن حنفيه از پدرش على بن ابىطالب عليه السلام نقل كرده كه آن حضرت از رسول خدا صلى الله عليه و آله اين سخن را شنيد ( كه نسبت به آنچه در نهجالبلاغه آمده تفاوتى دارد ) و در روض الاخيار نيز همانند نهجالبلاغه روايت شده است . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 252 )