بسيارى از موارد دشمنانشان با همان روش ، آنها را دَرهم كوبيده و مغلوب ساختهاند و مقامى را كه ناجوانمردانه به دست آورده بودند با حملات ناجوانمردانهء دشمن از دست مىدهند و اگر ظالمان و ستمگران در عواقب مادى و معنوى كار خود بينديشند به سراغ آن نخواهند رفت .
در حديثى آمده است كه دو نفر خدمت امام صادق عليه السلام رسيدند تا دربارهء اختلافى كه در مورد معاملهاى داشتند با آن حضرت صحبت كنند و دستور بخواهند . هنگامى كه امام عليه السلام سخنان آن دو را شنيد به نصيحت آن دو پرداخت و فرمود : بدانيد هركس كه بهوسيلهء ظلم پيروز شود به خير و خوبى نخواهد رسيد و بدانيد آنچه را مظلوم از دين ظالم مىگيرد بيش از آن است كه ظالم از مال مظلوم دريافت مىدارد . سپس فرمود : كسى كه به مردم بدى كند اگر ديگران از همين روش استفاده كنند و به او بدى كنند نبايد آن را بد بشمرد . بدانيد انسان بذرى را كه كاشته درو مىكند و هيچكس از نهال تلخ ، ثمرهء شيرين نمىگيرد و از نهال شيرين ميوهء تلخ نمىچيند ( امام عليه السلام چيزى بر اين جملهها نيفزود ) ولى آن دو مرد پيش از آنكه از جا برخيزند با هم صلح كردند ( در پرتو سخنان حكيمانهء امام عليه السلام از خواب غفلت بيدار شدند و راه صحيح را انتخاب كردند ) . « 1 »
در ارشاد القلوب حديث پرمعنايى در اين زمينه ذكر شده است كه پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود :
« خَمْسُ
[ اربع
] كَلِماتٍ فِى التَّوْراةِ وَيَنْبَغي أنْ تُكْتَبَ بِماءِ الذَّهَبَ :
أوّلُها حَجَرُ الْغَصْبِ فِى الدّارِ رَهْنٌ عَلى خَرابِها وَالْغالِبُ بِالظُّلْمِ هُوَ الْمَغْلُوبُ وَما ظَفَرَ مَنْ ظَفَرَ الْإثْمُ بِهِ وَمِنْ أقَلّ حَقّ اللَّهِ عَلَيْكَ أنْ لا تَسْتَعينَ بِنِعَمِهِ عَلى مَعاصِيهِ ؛
پنج [ چهار ] جمله در تورات آمده كه سزاوار است با آب طلا نوشته شود ( و پيوسته در برابر انسان باشد ) : اول اينكه بودن يك قطعه سنگ غصبى در خانه ، گروگانِ خرابى آن است و آنكس كه بهوسيلهء ستم غلبه كند در واقع مغلوب است و كسى
هامش
( 1 ) . اصول كافى ، ج 2 ، ص 334 ، ح 22