طرفداران افضليت غنا مىگويند : خدا از مال با تعبير « خير » در كتابش ياد كرده است ؛ مانند : « إِنِّى أَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّى » « 1 » كه در داستان سليمان آمده است . همچنين در آيهء وصيت مىخوانيم : « إِنْ تَرَكَ خَيْراً الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ » « 2 » نيز در داستان نوح عليه السلام ، مال را يكى از نعمتهاى مهم الهى شمرده مىفرمايد : « وَيُمْدِدْكُمْ بِأَمْوَالٍ وَبَنِينَ » « 3 » و در حديث معروف آمده است :
« نِعْمَ
الْعَوْنُ عَلَى تَقْوَى اللَّهِ الْغِنَى ؛
غنا بهترين وسيله براى رسيدن به تقواست » . « 4 » دليل آن هم روشن است و آن اينكه براى رسيدن به كارهاى خير ، حل مشكلات مردم ، پيشرفتهاى علمى ، جهاد در برابر دشمن و نجات بسيارى از مردم از انواع گناهان ، منابع مالى ضرورى است و افراد تهيدست هرگز به هيچيك از اين امور نمىرسند .
نيز يكى از منتهايى كه خداوند بر پيامبر گرامىاش صلى الله عليه و آله مىگذارد اين است كه مىگويد : « وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَى » ؛ خداوند تو را فقير يافت و بىنياز و غنى ساخت » . « 5 »
اضافه بر اينها در بسيارى از دعاها از خداوند تقاضاى غنا و بىنيازى مىكنيم و هرگز تقاضاى فقر نمىنماييم ، بلكه از فقر به خداوند پناه برده مىشود .
در دعاى معروفى كه در بسيارى از منابع آمده مىخوانيم :
« اللَّهُمَّ أَغْنِنِي بِحَلالِكَ عَنْ حَرَامِكَ وَبِفَضْلِكَ عَمَّنْ سِوَاكَ »
. « 6 » همچنين در دعايى كه صبح و شام خوانده مىشود آمده است :
« اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ . . . مِنَ الْفَقْر »
. « 7 »
هامش
( 1 ) . ص ، آيهء 32
( 2 ) . بقره ، آيهء 180
( 3 ) . نوح ، آيهء 12
( 4 ) . كافى ، ج 5 ، ص 71 ، ح 1
( 5 ) . ضحى ، آيهء 8
( 6 ) . بحارالانوار ، ج 92 ، ص 301 ، ح 1
( 7 ) . كافى ، ج 2 ، ص 526 ، ح 13