تمام عرب آوازهء شجاعت على عليه السلام را شنيده بودند به خصوص بعد از جنگ خندق و شكست قوىترين مرد عرب « عمرو بن عبدود » اين آوازه بلندتر شد و همه جا را فرا گرفت . به همين دليل هنگامى كه قدم به ميان ميدان نبرد مىگذاشت كسانى كه در برابر آن حضرت قرار مىگرفتند از همان آغاز خود را مىباختند و همين خودباختگى ضربهاى بر قواى آنها وارد مىكرد بهگونهاى كه از مقابله با مولا ناتوان مىشدند .
در آيات قرآن نيز بهكرار به اين نكته اشاره شده كه خدا گاهى مسلمانها را بهوسيلهء رُعبى كه در دل دشمنانشان مىافتاد يارى و چيره مىكرد . خدا در مورد پيروزى لشكر اسلام در ميدان نبرد مىفرمايد : « إِذْ يُوحِى رَبُّكَ إِلَى الْمَلَائِكَةِ أَنِّى مَعَكُمْ فَثَبِّتُوا الَّذِينَ آمَنُوا سَأُلْقِى فِى قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ فَاضْرِبُوا فَوْقَ الْأَعْنَاقِ وَاضْرِبُوا مِنْهُمْ كُلَّ بَنَانٍ » ؛ و ( به ياد آر ) موقعى را كه پروردگارت به فرشتگان وحى كرد : من با شما هستم ؛ كسانى را كه ايمان آوردهاند ، ثابت قدم داريد ! بهزودى در دلهاى كافران ترس و وحشت مىافكنم ؛ ضربهها را بر بالاتر از گردن ( بر سرهاى دشمنان ) فرود آريد ! و همهء انگشتانشان را قطع كنيد ! » . « 1 »
به اين ترتيب در جنگ بدر يكى از عوامل مهم پيروزى مسلمانان ، رعب و وحشتى بود كه خدا از آنها در دل دشمن افكنده بود .
در مورد يهود بنى قريظه كه به يارى مشركان در جنگ احزاب برخاسته بودند و پس از شكست احزاب ، لشكر اسلام به سراغ آنها رفت ، مىفرمايد : « وَأَنْزَلَ الَّذِينَ ظَاهَرُوهُمْ مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مِنْ صَيَاصِيهِمْ وَقَذَفَ فِى قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ فَرِيقاً تَقْتُلُونَ وَتَأْسِرُونَ فَرِيقاً » ؛ و خدا گروهى از اهل كتاب ( يهود ) را كه از آنان ( مشركان عرب ) حمايت كردند از قلعههاى محكمشان پايين كشيد و در دلهايشان رعب افكند ؛ ( و كارشان به جايى رسيد كه ) گروهى را به قتل مىرسانديد و گروهى
هامش
( 1 ) . انفال ، آيهء 12