شرح و تفسير رمز پيروزى امام عليه السلام
مىدانيم امام عليه السلام در تمام نبردها با دشمنان خود . پيروز شد و همين امر سبب گرديد كه « بعضى از آن حضرت سؤال كردند : چه چيزى سبب پيروزى شما بر همتايان خود شد ؟ » ؛
( وَقِيلَ لَهُ عليه السلام بِأَيِّ شَيْءٍ غَلَبْتَ الْأَقْرَانَ )
. « اقْران » جمع « قِرْن » ( بر وزن فكر ) به معناى همتا و همطراز است .
امام عليه السلام در پاسخ ، به يك نكتهء روانى مهم اشاره كرد و فرمود : « من با هيچكس روبرو نشدم مگر اينكه مرا بر ضد خود كمك كرد ! » ؛
( فَقال عليه السلام : مَا لَقِيتُ رَجُلًا إِلَّا أَعَانَنِي عَلَى نَفْسِهِ )
. سيّد رضى رحمه الله آن را چنين تفسير مىكند كه امام عليه السلام به اين اشاره دارد كه هيبتش آنچنان در دلها جاى گرفته بود كه مبارزان ، مقهور هيبت او مىشدند ( و از پاى درمىآمدند ) .
( قَالَ الرَّضِيُ : يُومِىءُ بِذلِكَ إلى تَمَكُّنِ هَيْبَتِهِ فِي الْقُلُوبِ )
. بدون شك يكى از مهمترين عوامل پيروزى و شكست ، مسئلهء قدرت روحيه و ضعف آن است . لشكرى كه خود را غالب و پيروز مىداند و داراى روحيهاى بالاست به يقين بر دشمن غلبه مىكند و هرگاه گرفتار ضعف و شكست روحى گردد غالباً گرفتار شكست مىشود ، هرچند از نظر عِدّه و عُدّه بر دشمن فزونى داشته باشد .