319 و قال عليه السلام لِابْنِهِ مُحَمَّدِ ابْنِ الْحَنَفِيَّةِ : يَا بُنَيَّ ، إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكَ الْفَقْرَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنْهُ ، فَإِنَّ الْفَقْرَ مَنْقَصَةٌ لِلدِّينِ ! مَدْهَشَةٌ لِلْعَقْلِ ، دَاعِيَةٌ لِلْمَقْتِ .
امام عليه السلام به فرزندش محمد بن حنفيه فرمود :
فرزندم ! از فقر بر تو مىترسم پس از آن به خدا پناه ببر ، چراكه فقر ، هم دين انسان را ناقص مىكند و هم عقل را مشوش مىسازد و هم مردم را به او و او را به مردم بدبين مىكند . « 1 »
هامش
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
خطيب رحمه الله در مصادر اين گفتار حكيمانه را از عدهاى از معاريف مانند زمخشرى در ربيع الابرار و وطواط در غرر الخصائص الواضحه و آمُدى در غررالحكم نقل مىكند امّا با تعبيرات متفاوتى كه نشان مىدهد از منابع ديگرى گرفته شده است . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 248 )