307 و قال عليه السلام ينَامُ الرَّجُلُ عَلَى الثُّكْلِ ، وَلَا يَنَامُ عَلَى الْحَرَبِ .
امام عليه السلام فرمود :
انسان داغدار ، خواب و آسايش دارد ؛ اما كسى كه مالش را ربودهاند خواب ندارد . « 1 »
سيّد رضى رحمه الله در تفسير اين كلام شريف مىگويد : مفهومش آن است كه انسان ممكن است بر قتل فرزندان خود صبر كند ؛ اما در ربودن اموالش صبر نخواهد داشت .
( قَالَ الرَّضِيُ : وَمَعْنى ذلِكَ أَنَّهُ يُصْبَرُ عَلى قَتْلِ الْأوْلادِ ، وَلا يُصْبَرُ عَلى سَلَبِ الْأَمْوالِ )
.
هامش
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
مرحوم خطيب در مصادر اين كلام شريف را از كامل مبرد ( متوفاى 285 ) كه پيش از سيّد رضى مىزيسته نقل مىكند بىآنكه اسم گويندهء آن را ذكر كرده باشد . بعد از سيّد رضى ، در غررالحكم آمُدى و مجمع الامثال ميدانى آمده است . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 240 )