296 و قال عليه السلام لِرَجُلٍ رَآهُ يَسْعى عَلى عَدوٍّ لَهُ ، بِما فيهِ إِضرارٌ بِنَفْسِهِ : إِنَّما أَنْتَ كَالطَّاعِنِ نَفْسَهُ لِيَقْتُلَ رِدْفَهُ .
امام عليه السلام مردى را ديد كه بر ضدّ دشمنش سعايت و سخنچينى مىكند ، اما از طريقى كه به خودش ضرر مىزند . به او فرمود :
تو به كسى مىمانى كه نيزه بر خود مىزند تا كسى را كه پشت سرش سوار شده به قتل برساند . « 1 »
هامش
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
خطيب رحمه الله در مصادر مىگويد : از جمله كسانى كه اين كلام حكيمانه را نقل كردهاند طبرى در تاريخ خويش است كه با تفاوتى آن را ذكر كرده است ( وى متوفاى 310 و پيش از سيّد رضى مىزيسته است ) . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 234 ) .
ابن عساكر در تاريخ دمشق نيز به عين عبارت طبرى ، كلام حكيمانهء پيش گفته را نقل كرده است . ( تاريخ دمشق ، ج 63 ، ص 246 ) . آمُدى نيز در غررالحكم اين حديث را به عين همين عبارت آورده است بىآنكه صدر آن را بنويسد . ( غررالحكم ، ح 10679 )