شرح و تفسير آمادگى براى سفر آخرت
امام عليه السلام در اين كلام حكيمانه و فشرده و كوتاه ، مردم را براى آماده شدن سفر آخرت اندرز مىدهد و مىفرمايد : « كسى كه دورى سفر آخرت را به ياد داشته باشد خود را مهيا مىسازد » ؛
( مَنْ تَذَكَّرَ بُعْدَ السَّفَرِ اسْتَعَدَّ )
. در اين حديث شريف و احاديث فراوان ديگر ، مردمِ دنيا به مسافرانى تشبيه شدهاند كه به سوى منزلگاه دوردست اما بسيار مرفه و پربركت در حركتند و بايد براى رسيدن به سرمنزل مقصود مركبى راهوار و زاد و توشهاى فراوان آماده سازند و گرنه در وسط راه مىمانند و به مقصد نخواهند رسيد . همين معنا به صورت ديگرى در حكمت 77 آمده بود آنجا كه فرمود :
« آهِ مِنْ قِلَّةِ الزَّادِ وَطُولِ الطَّرِيقِ وَبُعْدِ السَّفَرِ ؛
آه از كمى زاد و توشه و طولانى بودن راه و دورى سفر » .
ابن ابىالحديد در شرح نهجالبلاغهء خود و متقى هندى در كنزالعمّال حديث جالبى ذكر مىكنند كه بىارتباط به مقصود ما نيست و مضمون آن چنين است :
پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله رو به يارانش كرد و فرمود : مَثَل من و شما و دنيا همچون جمعيتى است كه از يك بيابان خشك و خالى عبور مىكردند و به جايى رسيدند كه نمىدانستند آنچه را پيمودند بيشتر است يا آنچه تا مقصد باقى مانده است ؟ در حالى كه زاد و توشهء آنها تمام شد و مركب آنها از راه ماند و در ميان اين بيابان