و بدون رعايت كميت لازم مصرف مىكند و به جاى درمان ، به مسموميت گرفتار مىشود و چه بسا براى هميشه از آن دارو بيزار مىگردد . كار گروه دوم مانند كسى است كه آن دارو را به مقدار كم و طبق دستور طبيب بهتدريج در مدت نسبتاً طولانى مصرف مىكند و بهبودى مىيابد و زيانى دامن او را نمىگيرد .
شبيه همين كلام حكيمانه در حكمت 444 نيز آمده است كه مىفرمايد :
« قَلِيلٌ مَدُومٌ عَلَيْهِ خَيْرٌ مِنْ كَثِيرٍ مَمْلُولٍ مِنْهُ ؛
كار كمى كه دوام يابد بهتر از كار زيادى است كه خسته كننده باشد » .
همين معنا در حديث مفصلى كه مرحوم كلينى در كافى ذكر كرده ، آمده است .
آغاز حديث چنين است : همهء مردم در ايمان و عمل يكسان نيستند ؛ بعضى داراى يك سهم ، بعضى دو سهم و بعضى بيشترند و نبايد كسى كه توان بيشترى دارد وضع خود را بر كسى كه توان كمترى دارد تحميل كند . سپس امام عليه السلام فرمود :
براى تو مثالى ذكر مىكنم : مردى از مسلمانان همسايهاى داشت كه نصرانى بود ، او را به اسلام دعوت كرد و مزاياى اسلام را براى وى برشمرد ، او هم پذيرفت و مسلمان شد . هنگام سحر ، مرد مسلمان درِ خانهء همسايهء تازه مسلمان را كوفت .
گفت : كيستى ؟ گفت : من فلان شخص ، همسايهء توام . گفت : چهكار دارى ؟ گفت :
وضو بگير و لباسهايت را بپوش و همراه من بيا براى نماز صبح برويم . او وضو گرفت و لباس پوشيد و همراه او آمد و مقدار زيادى پيش از طلوع فجر نماز خواندند . سپس صبر كردند تا صبح شد و مرد تازه مسلمان برخاست تا به خانهاش برگردد . رفيق مسلمانش گفت : كجا مىروى ؟ روز كوتاه است و تا ظهر وقت زيادى نيست . آن مرد تازه مسلمان همراه همسايهء مسلمانش نشست تا نماز ظهر را خواندند . سپس به او گفت : بين ظهر و عصر نيز فاصلهء زيادى نيست باش تا نماز عصر را بخوانيم . مرد تازه مسلمان مىخواست به منزل خود بازگردد ، به او گفت : روز به پايان رسيده بمان تا نماز مغرب را بخوانيم . بعد از
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 328
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٢٨