شرح و تفسير سرنوشت زيورآلات كعبه
سيّد رضى رحمه الله شأن ورودى براى اين كلام حكيمانهء امام عليه السلام نقل مىكند و مىگويد : « روايت شده است كه در ايام خلافت عمر بن الخطاب ، نزد او از زيورهاى كعبه و كثرت آن سخن به ميان آمد . گروهى ( به عمر ) گفتند : اگر آنها را مىگرفتى ( و مىفروختى ) و با آن ، لشكرهاى مسلمين را مجهز مىساختى ، اجر آن بيشتر بود . كعبه چه احتياجى به اين زيورها دارد ؟ به دنبال آن ، عمر تصميم به اين كار گرفت و از اميرمؤمنان عليه السلام دراينباره سؤال كرد » ؛
( وَرُوِيَ أَنَّهُ ذُكِرَ عِنْدَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فِي أَيَّامِهِ حَلْيُ الْكَعْبَةِ وَكَثْرَتُهُ فَقَالَ قَوْمٌ لَوْ أَخَذْتَهُ فَجَهَّزْتَ بِهِ جُيُوشَ الْمُسْلِمِينَ كَانَ أَعْظَمَ لِلْأَجْرِ وَمَا تَصْنَعُ الْكَعْبَةُ بِالْحَلْيِ فَهَمَّ عُمَرُ بِذَلِكَ وَسَأَلَ عَنْهُ أَمِيرَالْمُؤْمِنِينَ عليه السلام )
. « امام عليه السلام در پاسخ او فرمود : اين قرآن بر پيامبر صلى الله عليه و آله نازل شد در حالى كه چهار نوع مال وجود داشت : اموال مسلمانان ، كه آنها را ( طبق دستور قرآن ) به عنوان ارث مطابق سهام خاص در ميان ورثه تقسيم فرمود ، و فىء ( غنائمى كه از طريق جنگ يا غير جنگ به دست آمده بود ) ، كه آن را بر مستحقانش تقسيم كرد ، و خمس ، كه آن را در موارد خود قرار داد ، و صدقات ( زكوات ) ، كه آن را در آنجا كه لازم بود قرار داد ( و در ميان مستحقانش تقسيم فرمود ) و در آن زمان زيورهاى كعبه وجود داشت و خدا آن را بر همان حال باقى گذاشت ( و حكم