بهواسطهء كجانديشىِ بعضى از حاكمان انجام شد كه نقل احاديث آن حضرت را ممنوع ساختند و بسيارى از گوهرهاى گرانبهاى احاديث ، برپايهء اين ندانمكارى و يا اعمال اغراض سوء از ميان رفت و هنوز نيز مسلمانان از اين نظر احساس خسارت بزرگى مىكنند . هرچند گروهى در گوشه و كنار ، به ، رغم آن تحريم غلط يا مغرضانه ، بخش قابل توجهى از سخنان پيغمبر صلى الله عليه و آله را حفظ كرده ، بهدست شاگردان خود سپردند كه در قرنهاى بعد ظهور و بروز كرد .
همانگونه كه در ترجمهء اين سخن آمد ، سيّد رضى رحمه الله پس از ذكر اين كلام حكيمانه مىگويد : آنچه را امام عليه السلام ( فرداى آن روز ) در پاسخ اين سؤال كننده بيان فرمود ، همان است كه ما در همين باب كلمات قصار به عنوان « الإيمانُ عَلى أرْبَعِ شُعَبٍ » ( حكمت 31 ) آورديم . ( پيش از اين به عنوان « عَلى أرْبَعِ دَعائِمٍ » آورده شده است ) ؛
( وَقَدْ ذَكَرنا ما أجابَهُ بِهِ فيما تَقَدَّمَ مِنْ هذَا الْبابِ وَهُوَ قَوْلُهُ : « الإِيمانُ عَلى أرْبَعِ شُعَبٍ » )
.
نكته كتابت حديث
مىدانيم احاديث اسلامى اعم از احاديثى كه از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل شده يا از امامان معصوم عليهم السلام ، نقش بسيار مهمى در فهم معارف اسلام دارد . به همين دليل معصومان عليهم السلام تأكيد داشتند احاديث آنان به صورت كامل حفظ و براى نسلهاى آينده به يادگار گذاشته شود .
از جمله در حديثى از مفضل بن عمر مىخوانيم كه مىگويد : امام صادق عليه السلام به من فرمود :
« اكْتُبْ وَبُثَّ عِلْمَكَ فِي إِخْوَانِكَ فَإِنْ مِتَّ فَأَوْرِثْ كُتُبَكَ بَنِيكَ فَإِنَّهُ يَأْتِي عَلَى النَّاسِ زَمَانُ هَرْجٍ لايَأْنَسُونَ فِيهِ إِلَّا بِكُتُبِهِمْ ؛
( اين احاديث را ) بنويس و معلومات خود را در ميان برادرانت منتشر كن و اگر از دنيا رفتى كتابهايت را