شرح و تفسير فزونى پاداشهاى الهى
امام عليه السلام در اين گفتار نورانى اشاره به تفاوت پاداش الهى نسبت به اعمال بندگان كرده مىفرمايد : « كسى كه با دست كوتاه ببخشد با دست بلند به او بخشيده مىشود » ؛
( مَنْ يُعْطِ بِالْيَدِ الْقَصِيرَةِ يُعْطَ بِالْيَدِ الطَّوِيلَةِ )
. اشاره به اينكه عطاى بندگان هرقدر زياد باشد در مقابل عطاى الهى و پاداشهاى بسيار عظيمش كم و كوچك است . قرآن مجيد مىفرمايد : « مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا » ؛ هر كس كار نيكى را به جا آورد ، ده برابر آن پاداش دارد » . « 1 »
در جاى ديگر مىفرمايد : « مَّثَلُ الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِى كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ وَاللَّهُ يُضَاعِفُ لِمَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ » ؛ كسانى كه اموال خود را در راه خدا انفاق مىكنند ، همانند بذرى هستند كه هفت خوشه بروياند ؛ كه در هر خوشه ، يكصد دانه باشد و خدا آن را براى هر كس بخواهد ( و شايسته باشد ) ، دو يا چند برابر مىكند ؛ و لطف خدا گسترده ، و او ( به همه چيز ) داناست » . « 2 »
در اين آيه ملاحظه مىكنيم كه پاداش الهى هفتصد برابر و گاهى دو يا چند
هامش
( 1 ) . انعام ، آيهء 160 .
( 2 ) . بقره ، آيهء 261 .