الْخُلُق
؛ بيشترين چيزى كه امت من به وسيلهء آن وارد بهشت مىشوند پرهيزگارى و حسن خلق است » . « 1 »
در حديث ديگرى از همان حضرت آمده است :
« مَا يُوضَعُ فِي مِيزَانِ امْرِئٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَفْضَلُ مِنْ حُسْنِ الْخُلُقِ
؛ در ترازوى اعمال هيچ كس در قيامت چيزى بهتر از حسن خلق گذارده نمىشود » . « 2 »
اما جملهء اخير امام عليه السلام اشاره به آيهء شريفهء 97 سورهء « نحل » است كه مىفرمايد :
« مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً » ؛ هر كس كار شايستهاى انجام دهد ، خواه مرد باشد يا زن ، در حالى كه مؤمن است ، به طور مسلّم او را حيات پاكيزهاى مىبخشيم » .
در تفسير « حَياةً طَيّبَةً » مفسران تعبيرات مختلفى دارند : بعضى آن را به قناعت آنگونه كه امام عليه السلام در اينجا تفسير فرموده ، تفسير كردهاند و برخى به عبادت توأم با روزى حلال و يا توفيق به اطاعت فرمان خدا و روشن است كه اين امور با هم منافاتى ندارد و حيات طيبه همهء آنها مخصوصا قناعت را شامل مىشود ، زيرا قناعت ، انسان را بىنياز از مردم و آزاد از پيچ و خمهاى زندگى ثروتمندان مىسازد و فرد مىتواند آسوده خاطر و سربلند زندگى كند .
* * *
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 2 ، ص 100 ، ح 6 .
( 2 ) . همان ، ص 99 ، ح 2 .