شرح و تفسير خزانهدار ديگران بودن
امام عليه السلام در اين كلام كوتاه و بسيار پرمعنا اشاره به نكتهاى مىكند كه غالباً مردم از آن غافلند ، مىفرمايد : « اى فرزند آدم هر چه بيش از مقدار خوراك خود به دست آورى ( و آن را ذخيره كنى ) خزانهدار ديگران در آن خواهى بود » ؛
( يَا ابْنَ آدَمَ مَا كَسَبْتَ فَوْقَ قُوتِكَ ، فَأَنْتَ فِيهِ خَازِنٌ لِغَيْرِكَ )
. غالب مردم حد و اندازهاى براى به دست آوردن مال و ثروت قائل نيستند و معتقدند هر چه بيشتر بهتر ؛ اما هنگامى كه درست دقيق مىشويم مىبينيم بهرهء ما از اموالمان همان است كه مصرف مىكنيم ؛ غذايى كه مىخوريم ، نوشابهاى كه مىنوشيم ، لباسى كه مىپوشيم ، خانهاى كه در آن زندگى مىكنيم و مركبى كه بر آن سوار مىشويم و مانند آن و در مورد بسيارى از اشخاص ، اين مواد مصرفى تنها گوشهء كوچكى از اموال آنها را شامل مىشود و بقيه را ذخيره مىكنند ، پيوسته در حفظ آن كوشش و از آن پاسدارى مىكنند تا سرانجام به فرزندان و دامادها و ساير بستگان خود بسپارند و با دنيايى از حسرت ، چشم از آنها بپوشند و با يك كفن بسيار كم ارزش وارد سراى ديگر شوند .
ابن ابىالحديد در شرح نهجالبلاغهء خود در شرح اين كلام نورانى داستانى از « حسن بصرى » و « عبدالله بن اهتم » نقل مىكند ، مىگويد : حسن به هنگامى كه عبدالله بيمار شده بود و آخرين ساعات عمر خود را طى مىكرد به عيادت او