شرح و تفسير از اين شش گروه در شگفتم !
امام عليه السلام در اين كلام حكمتآميزش به شش رذيلهء اخلاقى اشاره فرموده كه سرچشمهء غالب بدبختىهاى انسان است و اگر بتواند از آنها فاصله بگيرد دنيا و آخرت خود را آباد كرده و سامان بخشيده است .
نخست اشاره به مسئلهء « بخل » و آثار شوم آن مىكند و مىفرمايد : « از بخيل تعجب مىكنم كه به استقبال فقرى مىرود كه از آن گريخته و غنايى را از دست مىدهد كه طالب آن است . در دنيا همچون فقيران زندگى مىكند ولى در آخرت بايد همچون اغنيا حساب پس دهد » ؛
( عَجِبْتُ لِلْبَخِيلِ يَسْتَعْجِلُ الْفَقْرَ الَّذِي مِنْهُ هَرَبَ ، وَيَفُوتُهُ الْغِنَى الَّذِي إِيَّاهُ طَلَبَ ، فَيَعِيشُ فِي الدُّنْيَا عَيْشَ الْفُقَرَاءِ ؛ وَيُحَاسَبُ فِي الْآخِرَةِ حِسَابَ الْأَغْنِيَاءِ )
. امام عليه السلام چه تعبير زيبا و دلنشينى در اينجا فرموده است ؛ افراد بخيل تنها نسبت به ديگران بخيل نيستند . بسيار مىشود كه نسبت به خويشتن هم بخيلاند با اينكه داراى ثروتاند زندگى سخت و فقيرانهاى براى خود فراهم مىكنند و همانگونه كه امام عليه السلام فرموده است براى فرار از فقر آينده فقر امروز را براى خود ترتيب مىدهند .
آنها همچنين به دنبال غنا و ثروت بيشتر در آينده اند در حالى كه غناى امروز را از دست مىدهند . چرا كه از ثروت خود بهرهاى نمىبرند .