شرح و تفسير خندهء احمقانه
امام عليه السلام اين سخن حكيمانه و تكان دهنده و بيدارگر را زمانى فرمود كه در تشييع جنازهء يكى از مؤمنان شركت داشت ، صداى خندهء بلند كسى را شنيد و فرمود : « گويى مرگ در دنيا بر غير ما نوشته شده و گويى حق در آن بر غير ما واجب گشته و گويى اين مردگانى را كه مىبينيم مسافرانى هستند كه به زودى به سوى ما باز مىگردند » ؛ ( وَتَبِعَ جِنَازَةً فَسَمِعَ رَجُلًا يَضْحَكُ فَقَالَ عليه السلام
: كَأَنَّ الْمَوْتَ فِيهَا عَلَى غَيْرِنَا كُتِبَ ، وَكَأَنَّ الْحَقَّ فِيهَا عَلَى غَيْرِنَا وَجَبَ ، وَكَأَنَّ الَّذِي نَرَى مِنَ الْأَمْوَاتِ سَفْرٌ عَمَّا قَلِيلٍ إِلَيْنَا رَاجِعُونَ ! )
. به يقين خنديدن كسى در تشييع جنازه آن هم با صداى بلند كه به گوش مولا على عليه السلام برسد نشانهء نهايت غفلت و بىخبرى از سرنوشت خويش و مسئوليتهايى است كه در اين جهان دارد . به همين دليل اين بزرگ معلم اخلاق و بيدار كنندهء غافلان و بىخبران با سه تشبيه به آن شخص و امثال او هشدار دارد :
تشبيه اول : كار تو مثل اين است كه گمان مىكنى مرگ مال ديگران است و تو حيات جاويدان دارى . روزى جنازهء تو را نيز بر مىدارند و تشييع كنندگان تو را به سوى آرامگاه ابدىات مىبرند . آيا دوست دارى آن روز دوستانت در تشييع جنازهء تو بخندند ؟